از همان روزی که به دنیا می‌آییم، شروع به پیر شدن می‌کنیم. پیر شدن پوست از 20 سالگی آغاز می‌شود و از آن زمان تاثیرات پیر شدن کم‌کم نمودار می‌شود. پیری ذاتی که معمولاً فرایند پیر شدن طبیعی پوست خوانده می‌شود، موجب می‌شود پوست دستخوش تغییرات عمده‌ای گردد. سلول‌ها با سرعت کمتری تکثیر می‌شوند و غشای میانی پوست به تدریج باریک می‌شود. سلول‌های چربی زیر غشای میانی تدریجاً کاهش می‌یابد. نازک‌تر شدن پوست آن را نسبت به صدمات و تخریبات آسیب‌پذیرتر می‌کند. توانایی پوست برای ترمیم خود هم کاهش می‌یابد، ازاینرو زخم‌ها کُندتر التیام می‌یابند. شبکه زیرین فیبرهای الاستین و کلاژن که لایه‌های سطحی پوست را نگه می‌دارد، شل می‌شود. سپس پوست قابلیت ارتجاعی خود را از دست داده و شروع به آویزان شدن می‌کند. غدد عرق زوال یافته و امولسیون محافظ آب-چربی پوست نیز از بین می‌رود. توانایی پوست برای حفظ رطوبت کاهش یافته و پوست خشک و ناهموار می‌شود. چین و چروک کم‌کم هویدا می‌شود.

 

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)

همه ما روزي پير ميشويم (18 عكس)