پرتو ایکس یا اشعه ایکس (اشعه رونتگن) نوعی از امواج الکترومغناطیس با طول موج حدود ۱۰ تا ۱۰-۲ آنگستروم است که در بلورشناسی و عکسبرداری از اعضای داخلی بدن و عکسبرداری از درون اشیای جامد و به عنوان یکی از روش‌های تست غیرمخرب در تشخیص نقص‌های موجود در اشیای ساخته شده (مثلاً در لوله‌هاو...) کاربرد دارد.

پرتو ایکس در سال ۱۸۹۵ توسط ویلهلم کنراد رونتگن  (رنتگن)، فیزیکدان آلمانی کشف شد و به دلیل ناشناخته بودن ماهیت آن، پرتو ایکس نامیده شد. یعنی با قرار دادن آن در میدان‌های مغناطیس و الکتریکی به هیچ وجه منحرف نشد . این اشعه قدرت نفوذ بسیاری دارد و تقریبا از هر چیزی به جز استخوان و فلز می گذرد . اولین عکس پرتو ایکس از دست همسر رونتگن گرفته شد که انگشتر او به خوبی در عکس مشخص است . این گمان که پرتوهای ایکس، امواج الکترومغناطیس با طول موج بسیار کوتاهند، به کمک یک آزمایش پراش دوگانه که در سال ۱۹۰۶ توسط سی.گ.بارکلا انجام گرفت، تائید شد.  (متن از ویکی پدیا)

 

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)

عکس برداری با پرتو های ایکس (10 عکس)